Doordat veel kamers ingericht zijn met min of meer dezelfde soort meubels, krijg ik nog niet echt de beleving dat ik terugkijk in de tijd. Het zijn vooral kasten, tafels en stoelen.
Ik mis het 'dagelijks leven'. De meeste kamers zien eruit als toonzalen.
Er was weer van alles veranderd sinds mijn laatste bezoek van enkele jaren geleden. Het is dan wel een verrassing.
Een van de kamers was nu weer omgebouwd tot bibliotheek. Een andere kamer in de oostelijke vleugel was ook voor het eerst voor publiek open. Ik was daar nog nooit eerder geweest.
Ook nieuw waren de familieportretten en foto's van vroegere bewoners van rond de 20e eeuwwisseling. Deze waren allemaal flink uitvergroot, zodat de personen goed te zien waren.
Een van de kamers heeft een beschilderd plafond. Een andere kamer is ingericht met divers speelgoed en een poppenhuis.
Het weer zat niet mee. Ik ben daarom niet in het bos gaan wandelen. Dat is wel jammer, want de ruim 20 ha Engelse landschapstuin is de laatste jaren behoorlijk hersteld. Er is rigoureus gekapt en opnieuw aangeplant. Omdat het lente dit jaar zo vroeg is, stonden er al wel veel krokussen en sneeuwklokjes in bloei, die vanuit de grote zaal goed te zien waren.
M017