ADRES
www.streekhistorischcentrum.nl
Ook bezienswaardig is de naastgelegen Watertoren (alleen in de zomer open)
Streekhistorisch centrum, trouwlocatie en archief met bibliotheek. Een tentoonstelling over het verleden van de Kanaalstreek.
Er is een leuk winkeltje ingericht met allemaal kruidenierswaren uit grootmoeders tijd.
Alle voorwerpen staan wat opgepropt in een kamer. Daardoor lijkt het wat rommelig.
Het weer zat niet mee, het regende, het was 4º C en Goede Vrijdag. Tijd om iets leuks te doen. Dus bracht ik een bezoek aan Stadskanaal.
Het museum is gevestigd in een oud herenhuis, dat door de laatste eigenaar/bewoner aan de gemeente is nagelaten met het doel een publieke functie te vervullen.
Het was bij toeval dat ik naar binnen kon. Normaal is het gesloten op Goede Vrijdag, maar de beheerder was aanwezig en liet mij binnen. Het geeft maar weer aan dat het belangrijk is om van te voren op de website van het museum te kijken.
Het bezoek startte met een diavoorstelling over de historie van de Kanaalstreek. Hoe en waarom het kanaal werd gegraven en welke invloed dit had op de ontginning van Oost-Groningen. De dorpen in de streek ontstonden vooral rond de sluizen. Het verval van tien meter kon met acht sluizen worden overbrugt. Toch opmerkelijk voor zo'n plat landje als Nederland en met name voor het platte Groningen. We hebben hier dan ook te maken hebben met een uitloper van de Hondsrug.
In de voorkamer is een nog een linnenkast en een theekastje van de oorspronkelijke bewoners te zien. Verder is er niet veel meer over van het rijke verleden van de familie Maarsingh die er vroeger woonde.
Op de bovenverdieping is een archief en bibliotheek gevestigd. Hier bevinden zich duizenden foto's en artikelen over de Kanaalstreek. Ik kon hier ook even een kijkje nemen.
Door het slechte weer heb ik niet meer in de tuin gelopen. Ook de Watertoren die naast het museum staat is niet bezocht. Deze is alleen in de zomer open. Ik zal dus nog wel een keer een bezoekje brengen aan Stadskanaal.
Als je in de streek woont of bent geboren is het bijzonder interessant. De geschiedenis ontvouwt zich met documentatie en voorwerpen. Geschiedenisfans kunnen hier echt hun hart ophalen. Voor de gemiddelde toerist minder geschikt.
Het was de laatste kans om het Streekhistorisch Centrum in de villa te bezoeken. Het geheel verhuist naar het pand van de bibliotheek aan de Continentenlaan.
Daar kan een goede samenwerking worden voortgezet. Het nieuwe museum staat al weer op m'n lijstje om te bezoeken.
In de villa waren ook onderdelen die in andere musea of monumenten verder worden uitgelicht. Zo is er aandacht voor Phillips en de Watertoren.
Er was ook een verkoping van spullen die het museum niet meer waardig achte om in de collectie te houden. Schalen, glaasjes, potten, bakken en ander huisraad.
De nog niet ingepakte collectie bestond vooral uit informatieborden. Leuk om te lezen, uiteraard het winkeltje en een aantal vitrines met herkenbare objecten.
G.A.D.O. was vroeger dé busmaatschappij die door de provincie reed. Met de herkenbare gele bussen met wit dak en de gele bordjes langs de weg.
Bruintje Beer is iets van mijn kindertijd. De koekjes van de koekjesfabriek Branbergen in Musselkanaal waren populair. Het beertje dat oorspronkelijk uit Engeland komt was ook in het noorden een begrip in de krantenstrips van het Nieuwsblad van het Noorden. In Musselkanaal staat nog een standbeeld van het beertje.
M018